Mijn eigen (spirituele) reis

(Ik vind het erg leuk als je een reactie plaats na het lezen. Dank daarvoor)

Nu ik dit typ , merk ik dat ik dit toch wel spannend vind. 

De meeste mensen die mij (goed) kennen, weten wel dat ik altijd spiritueel ben geweest. Of 'dromerig' of 'zweverig' zoals sommige het noemen.

Maar wat houdt spiritueel nou precies in?

Daar zijn de meningen ook over verdeeld. Ik zal in deze blog delen wat het voor mij betekent en mij opbrengt in mijn leven.

Van jongs af aan heb ik altijd het gevoel gehad dat er meer is tussen hemel en aarde. Als kind is dit lastig uit te leggen , maar ik ervaarde dit wel zo.

Mijn lijfspreuk werd later ook 'toeval bestaat niet'. Daar ben ik nog steeds heilig van overtuigd.

Alles gebeurd om een reden, alleen soms (vaak) zien we de reden pas later. Ik heb hier tientallen voorbeelden van.

Alle belangrijke keuzes in mijn leven heb ik (en maak ik nog steeds) op basis van gevoel. Dat is voor mij al 'spiritueel'.

Zoveel mogelijk vanuit het hart te leven. En dat is zeker niet altijd makkelijk, maar heeft mij wel gebracht waar ik nu ben.

Ik vind het vaak ook lastig om het totaal plaatje te zien en kan veel te veel in mijn hoofd zitten.

Wanneer dit zo is, weet ik dat ik eigenlijk niet genoeg vertrouwen heb. Vertrouwen in het universum, in god, in de bron, hoe je het ook noemt.

Vaak heb ik momenten dat ik dingen aanvoel. Mensen die ik ga ontmoeten, maar ook hoe bepaalde dingen in mijn leven gaan lopen.

Visioenen kan je het noemen. Of een voorgevoel. Intuïtie. 

Voor mij is 'spiritueel' dan ook vooral leven vanuit je hart en dus je intuïtie. Vaak weten we wel welke keuzes we moeten maken, alleen ons hoofd neemt het over.

Wat als het mis gaat, wat als , wat als...

Maar wat als het WEL lukt. Ik probeer steeds vaker zo te denken. (en nee, dit lukt mij ook zeker niet altijd).

In de waas van de dag vind ik het lastig om  bewust te leven. Want dat zie ik ook als spiritueel.

Echt niet de hele dag op een yoga matje of in een yomanda jurk ;) 

Leven op basis van gevoel, zonder alles te willen verklaren. Mijn eigen pad volgen. 

Zo heb ik ooit mijn baan opgezegd om een half jaar te gaan reizen, langere tijd onbepaald verlof genomen. Het reizen heeft mij altijd zoveel vrijheid gegeven. Echt in het moment leven, en elke dag te voelen wat je wilt doen.

Ik snap dat dit niet voor iedereen haalbaar is (en niet iedereen zal dit willen) , maar voor mij is die vrijheid heel belangrijk.

Met een kind wordt je meer gedwongen in het systeem te zitten qua school etc, daar heb ik soms wel moeite mee. Maar ook hier probeer ik wel creatief mee om te gaan ;)

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in het leven na de dood. Wat zal er hierna zijn? Ik hoop het nog lang niet mee te maken, maar een angst voor de dood heb ik niet. 

In een paar jaar tijd heb ik de dood van heel dichtbij meegemaakt. Mijn Oma, waar ik heel close mee was, op haar sterfbed. 

En Daan. Daar heb ik heel veel gesprekken mee gehad over de dood.

Ik ben er ook van overtuigd dat je ziel voortgaat, alleen je lichaam gaat dood.

Sinds Daan is overleden heb ik al zoveel 'toevalligheden' meegemaakt. We kunnen elkaar alleen niet meer zien.

Tijdens een 'mislukte'  poging, heeft hij ook wat ik denk een 'bijna dood ervaring gehad'. Hij was zo boos toen hij weer terug op aarde was. ''Het kan daar nooit slechter zijn dan hier'' was een bekende uitspraak van hem. 

In maart vorig jaar ben ik voor het eerst naar een retraite geweest. En wat voor een! Dit werd gegeven door twee geweldige dames die zowel psycholoog zijn als medium. Nu ik dit typ merk ik zelf al dat ik een oordeel heb op het woord 'medium'.
Ik geloof namelijk dat iedereen de intuïtieve gave heeft om dingen aan te voelen, als je er maar voor open staat. 

Het heeft mij nog meer rust en vertrouwen in het leven gegeven, en dat alles uiteindelijk goed komt.

Ook al is het  leven soms fucking zwaar. Want dat kan het echt zijn! En ook zo mooi. 

Voor mij zit spiritualiteit in kleine dingen. Even alleen wandelen in de natuur. Mooie muziek luisteren. Schrijven. Journalen. Naar de sauna gaan. Ademwerk. Cacao ceremonie, familie opstelling gedaan, innerlijk kind werk. Eigenlijk alles om tot mijzelf te komen.

Ondanks dat ik een sociaal persoon ben, ik hou van gezelligheid en mensen om mij heen, vind ik de momenten dat ik alleen ben steeds belangrijker. Om echt bij mijn gevoel te komen zonder afleiding.

En dat kan op allerlei manieren, voor iedereen is dat anders.

En daarnaast gewoon de lekkere aardse dingen vind ik ook heerlijk. Sporten. Uit eten met vriendinnen. Wijntjes drinken (is dit aards hahaha) en dus reizen. 

Dat het collectief met de aarde niet goed gaat is wel duidelijk. Ook daar kan ik mij zorgen om maken.

Hoe zal de toekomst voor onze kinderen eruit zien? Kan mijn kind straks nog wel aan een huis komen?
Hierin denk ik dat we vaak veel te veel naar de buitenwereld kijken. De politiek. De wetenschap. Die gaan ons 'redden'. 

Maar helemaal niemand gaat ons redden. Het enige wat we in mijn optiek kunnen doen is met onszelf aan de slag gaan, zonder weg te kijken naar de wereld. 

En dat heeft een effect om de mensen om je heen, een zogenaamd ''ripple effect'. 

Ook geloof ik dat er collectief grote veranderingen gaande zijn.

Oude systemen vallen, mensen worden ontmaskerd (Epstein Files als voorbeeld) en de ware aard van mensen komt naar boven. 

Op macro niveau, maar ik merk het ook op micro niveau.

Is het je niet opgevallen hoeveel mensen nu zoekende zijn? Baan die niet meer past. Relaties die stuklopen. 

Alles wat niet meer past en niet meer dient, werkt gewoon niet meer.

Het is een bijzondere tijd waar we inzitten. En dan te bedenken dat de kans dat je geboren wordt, is op de 400 biljoen is.

We zijn hier dus niet voor niks lieve mensen. 

Hierbij wat boeken/podcast die ik heel interessant vind op spiritueel gebied:
*Univibes (podcast)

*NotYourAveragePsychic (podcast)

*The trueman show (podcast)

*Alle boeken van Paulo Coelho, maar in het bijzonder De Alchemist

*Het sprookje van de dood

*Boeken van Louise Hay