Hallo allemaal,

Bedankt voor het lezen, en nog steeds heel blij met een reactie!

Vorige week was ik jarig. 39 jaar geworden. 
Veel mensen hebben moeite met ouder worden. Ik heb dat totaal niet. 
Ja ik zie ook wel dat ik geen 20 meer ben. Alles veranderd , maar is dat ook niet de bedoeling? Om te veranderen als mens.
Ik ben niet meer dezelfde persoon als 20 jaar geleden. En gelukkig maar. Het zou toch gek zijn als je altijd hetzelfde bleef en jezelf niet zou ontwikkelen en zou groeien als mens. 

Terug naar mijn verjaardag, zondag 24 mei. Het was eerste pinksteren dag en ik ging naar een festival.
S'morgens een lief ontbijt gehad van de liefste Milo (een bord met komkommer, maar allereerste ontbijt op bed;) en cadeaus die hij zelf had uitgezocht en gekocht. Zo lief! 

Ik ga niet vaak naar festivals, maar dit leek mij leuk en op mijn verjaardag. Een gezellige, luchtige dag met vrienden en vriendinnen. Althans dat was het plan...
Het begon leuk. Met zn allen me de taxibus naar Brabant. Champagne in de bus voor mijn verjaardag, glitters op mijn gezicht en het weer was mooi. Heel mooi. Extreem warm. Maar goed, liever warm dan regen toch. Wij Nederlanders zijn heel goed in klagen over het weer en ik deed daar echt niet aan mee. Liever 35 graden dan 20 met regen. Petje op, insmeren en gaaaan.

De heenreis was heel gezellig. We hadden er zin in. 
Eenmaal aangekomen op het festival had ik het al erg warm. Ik kan goed tegen hitte, dus het zal wel loslopen dacht ik. 
De hitte werd steeds meer en ik kon de zon niet meer verdragen. Dit is niks voor mij! Ik hou van de zon, de warmte. Ik ben altijd de eerste die op het strand ligt en schaduw doe ik niet aan. 
Tot vandaag. Ik MOEST en zou in de schaduw zitten. Ik zag steeds waziger en koelde niet af. 
Gelukkig had ik lieve mensen om mij heen en het bleek een zonnesteek te zijn. Nog nooit gehad? Ik, een zonnesteek? 
De grootste zonaanbieder, dat kan niet. 
Maar het kan dus wel en bleek dus ook. Extreme hoofdpijn en duizelig. 
Eindstand ging mijn lieve vriendin Kate met mij mee terug naar huis. taxi, 2 treinen en een tram rit verder en we waren thuis.

Wat heb ik hiervan geleerd?
Wederom, dat luisteren naar je lichaam zoooo belangrijk is. Het aller belangrijkste. 
Verjaardagen en feestdagen blijven beladen voor mij op de een of andere manier. Daarom wilde ik het graag 'luchtig' houden, door weg te gaan naar een feestje. Maar ook verjaardag is maar een 'gewone dag'. Er ligt vaak toch weer teveel druk op en het MOET leuk zijn. Ik merk dat ik daar steeds meer moeite mee heb. Het moeten. De druk. 
En uiteindelijk heb ik gisteren, zaterdag 30 mei, een super leuke dag gehad met vriendinnen. Op het strand. Ongedwongen. En uiteindelijk zijn dat juist de dagen. Waar het spontaan kan. Waar we wel zien waar het strip strandt (om 01.00 snachts in een cafe haha). Dat zijn mijn dagen. Mijn momenten. Ik hou van de vrijheid van geen plan hebben. 

En nu ben ik er weer. Voel mij goed en na regen komt altijd zonneschijn! 
Mijn levensmotto is nog steeds..alles gebeurd om een reden. (tot vervelendst aan toe voor sommige mensen hahaha).

Laten we allemaal wat meer genieten van het leven waar het kan. Ik ben in ieder geval heel dankbaar voor alle lieve mensen om mij heen. Dat is het belangrijkste. Ongeacht welke dag het is.