Vakantie met Milo naar Kos

Hello allemaal, 

Heel lief voor degene die een reactie achter laten, dankjewel! Waardeer ik erg. 

Afgelopen week ben ik met Milo een weekje naar Kos geweest.  De aanloop naar de vakantie was niet bepaald relaxed (to say the least). Milo was jarig (dus altijd drukke periode), koningsdag, en nog wat andere dingen speelde er. Daarbij komt ook dat mijn inpak skils niet de beste zijn. Althans, ik heb in de loop der jaren wel geleerd hoe goed in te pakken met een kind. Aparte zakjes voor ondergoed, sokken etc. Op mijn manier soort orde in de chaos gemaakt. Maar goed feit is wel, dat ik er altijd te laat mee begin. Tijd inschatten blijf ik lastig vinden. Ik denk altijd dat ik meer tijd heb dan ik daadwerkelijk heb.  Maar goed eenmaal op het vliegveld aan gekomen (Opa had ons weggebracht) wel lekker in de relaxte modus. Het was lekker weer in Nederland, dus we hebben lekker bij Rotterdam airport op het terras gezeten. Doordat Milo nu al 8 is, wordt het reizen ook steeds makkelijker. Hij vindt het niet spannend, en is het gewend. Er zit wel een verschil met overdag vliegen en s'avonds, maar daar kom ik later op terug ;)

De vlucht goed ging goed en voor ik het wist waren we op Kos. Ik had op de weersvoorspellingen al gezien dat het in de avond fris zou zijn de eerste paar dagen. Dus ik had gelukkig wel paar lange broeken/vest mee. Aangekomen bij het appartement zijn we snel wat gaan eten en slapen daarna.

De dag erna werden we wakker, en het was KOUD! Nou ben ik al geen voorstander van de kou, maar al helemaal niet op vakantie. Maar goed , niks aan te doen. Toen we wilden gaan douchen was er geen warm water. Want de boiler wordt opgewarmd door de zon en die was er niet. Ok, nu was ik toch wel echt geïrriteerd. Ik ben niet veeleisend en heb wel vaker koud gedouched, maar dan als het buiten warm is. Als het buiten koud is, is het toch wel een vereiste. Maar goed, ook hier niks aan te doen.  S'middags ging gelukkig nog wel de zon schijnen en hebben we even bij het zwembad kunnen liggen.

De volgende dag was er storm en regen verwacht, en dit klopte helaas ook. Godverdomme, de tranen stonden mij nader dan het lachen. Klinkt misschien overdreven, maar na een intensieve tijd, stress voor de vakantie en dan zo aankomen zat ik er even doorheen. Ik probeer altijd positief te blijven, zeker naar Milo toe, maar dat lukte mij nu even niet. Dus ik ben eerlijk geweest naar Milo en zelfs een traantje gelaten. Hij snapte het wel en baalde zelf ook. Het is vakantie en het voelde even niet zo.  Ik lig alleen met mijn kind in een appartement in Kos en het stormt. Het voelt altijd alsof vakantie leuk moet zijn. Maar nu was het even niet zo.  Mijn moeheid van de afgelopen tijd komt eruit. Ik had gewoon een offday. En ja, ook op vakantie kan je die hebben. We zijn nou eenmaal geen robots en gevoelens komen en gaan, ook op vakantie. Het leven is niet perfect en dit hoeft ook niet. Na regen komt zonneschijn en morgen weer een nieuwe dag. Deze gedachtes luchtte mij direct op merkte ik.

In middag ontmoeten we een twee Nederlandse jongens met hun moeder die ook in het appartementen complex zaten. Bleek heel gezellig te zijn en leuke middag met elkaar gehad en samen gaan eten. Dus al met al werd het toch nog een leuke dag.

De dagen erna ging de zon weer schijnen en klaarde alles weer op (ook in mijn hoofd). Het duurde even om in de vakantie stemming te komen maar toen we er eenmaal inzaten was het heerlijk! Lekker bij het zwembad gelegen, uit eten geweest op een geweldige plek boven op de bergen, een fantastische boottocht gedaan naar 4 eilanden en naar Kos stad geweest. Wat ik zo leuk vind is dat ik dit samen met Milo kan delen. Toen wij uit elkaar gingen was ik bang dat mijn vakanties er nu echt anders uit zouden zien. Ik ben geen center parcs type en ik wil de wereld ontdekken. Gelukkig heb ik een geweldige zoon die dit ook heel leuk vindt en overal voor in is. Maar ook het besef dat je als single mom (of dad natuurlijk) echt niet al je dromen hoeft te laten varen. Het wordt natuurlijk wel anders, maar ik voel nog steeds de vrijheid en ruimte om alles met Milo te doen wat ik voorheen ook deed. 

Soms zijn er even spannende of eenzame momenten (zoals in de eerste 2 dagen) maar die kom je ook te boven. Zo had ik op de boottocht even een moment dat ik Daan heel erg miste. Het varen, de mooie plekken. Hij had dit geweldig gevonden. En omdat we vaak samen op vakantie gingen, overviel het verdriet mij weer even. Maar ook dat mocht er zijn. Rouw komt en gaat, en niet alleen op verdrietige momenten. Mij overspoelt het soms juist als ik mij heel gelukkig voel. Zoals op die boot. Dan wil ik dat met hem delen en vertellen wat we allemaal hebben gedaan. Ik weet dat hij zo trots is op mij dat ik dit soort dingen met Milo doe en hij was mijn grootste chearleader. Hij is er ook nog bij, waar dan ook. 

Kos heeft mij positief verrast. Een heel relaxed en mooi groen eiland. Alles stond in bloei en was prachtig. Ik had van tevoren niks uitgezocht (goh, verrassend haha), maar we hebben zoveel leuke en mooie dingen gedaan.  Ik sluit niet uit dat ik nog een keer terug ga naar Kos!

Vrijdag avond was het weer tijd terug naar huis te gaan. Avond vlucht ben ik niet zo'n fan van (zeker niet met een kind), maar het was niet anders. Het ging goed tot Milo op een gegeven moment er moe werd rond 21.00 (dan slaapt hij normaal gesproken al). Moest hem even streng toespreken in het vliegtuig (lees: tablet afpakken) en uiteindelijk viel hij de rest van de vlucht in slaap. Gratis wijntjes van de collega's van Cherrel bij transavia, niet bewegen want no way dat Milo wakker wordt, en 2 uur later waren we er. We werden door Cherrel opgehaald, super fijn! Ik kijk terug op een prachtige vakantie, die wat minder begon, maar net als in het leven heb je ups en downs. Als je dat doorvoelt kan het altijd alleen maar mooier worden :)

Op naar nog veel meer avonturen met mijn kleine , grote avonturier. 

Liefs Melissa